In het voorjaar van 2011 verscheen er een themanummer van het tijdschrift Handelingen (voorheen Praktische Theologie) over interreligieus leren. Mijke Jetten schreef een bijdrage vanuit haar onderzoek naar Interreligieuze vorming tussen christenen en moslims.
De strekking van dit artikel is als volgt samen te vatten. Vaak plaatst men interreligieuze educatie binnen de context van de school of kerk. Daardoor vallen veel dialoogactiviteiten buiten het blikveld. Er bestaan echter al heel veel vrije, niet vanuit een (religieuze) instituties georganiseerde activiteiten op dit vlak. In het project dat Mijke Jetten in het kader van Stichting Nieuwegen uitvoert, onderzoekt zij hoe dat gebeurt en wellicht nog beter kan.
Mijke Jetten richt zich in het bijzonder op de verbetering van communicatie tussen volwassen christenen en moslims. Hoe komen zij gezamenlijk tot een verdiepende dialoog? Dit artikel maakt aan de hand van praktische voorbeelden het belang van gespreksvaardigheden aanschouwelijk.

Ook bestuurslid Aad de Jong leverde een bijdrage. Hij betoogt het volgende. De communicatie met andere mensen over je geloof is vaak problematischer dan we denken. We kunnen wel praten, met veel goede wil kunnen we onszelf nog uitleggen en onze overtuigingen over het voetlicht brengen. Toch ontbreekt er fundamenteel iets aan. Namelijk: een zodanige communicatie dat we ons verstaanbaar maken aan mensen met een heel andere achtergrond. En: anderen echt leren verstaan volgens de bedoelingen die zij hebben, en volgens de communicatieregels die gelden voor verstaanbare communicatie.
Het woordje God heeft bijvoorbeeld nog geen enkele betekenis in communicatieve zin zolang het geen deel uitmaakt van een vraag zoals “bestaat God?” of van een leerstelling zoals “er bestaat slechts één God”. Zo is het onder andere belangrijk om goede vragen aan elkaar te leren stellen en om die vragen inderdaad ook goed te leren stellen. En de belangrijkste vraag is wellicht “wat bedoel je precies?”.