Doel
De stichting heeft ten doel de bevordering van een eigentijdse catechese in het Nederlandse taalgebied. De stichting tracht haar doel te bereiken door:
a. het doen vervaardigen van catecheseprojecten;
b. het ondernemen en doen ondernemen van studies en onderzoeken;
c. het organiseren van studiedagen;
d. het geven en doen geven van voorlichting;
e. het financieren van activiteiten, welke bevorderlijk zijn voor het doel van de    stichting;
f. het bijeenbrengen van personen, die zich bewegen op terreinen binnen het doel van de stichting;
g. alle verdere middelen die bevorderlijk zijn tot, of verband houden met het doel van stichting.

Deze taken dienen in de ruimste zin van het woord te worden opgevat.

Uit: Statuten Stichting Nieuwegen, d.d. 31 mei 1990, art. 2.

Bestuur
- Dhr. Jan Peters, voorzitter
- Dhr. Kees Gordijn, secretaris
- Dhr. Jac Vlaar, penningmeester
- Dhr. Aad de Jong, algemeen bestuurslid

Ontstaansgeschiedenis
In september 1990 werd een bijeenkomst belegd om afscheid te nemen van het Hoger Katechetisch Instituut (H.K.I.). Door omstandigheden was duidelijk geworden dat dit instituut niet langer kon blijven bestaan. Het einde van het H.K.I. werd ervaren als een groot verlies, vooral vanwege het ontbreken van een nationaal steunpunt wat betreft de realisatie van een eigentijdse catechese.

De naam van een aantal ordes en congregaties is nauw met het H.K.I. verbonden. Deze ordes en congregaties hebben veel geïnvesteerd in dit instituut: tijd en energie, deskundigheid en geld. Het was dan ook niet toevallig, en tezelfdertijd verheugend, dat precies vanuit de ordes en congregaties het initiatief ontstond en ondersteund werd om het erfgoed van het H.K.I. te bewaren. Actiever gezegd: ordes en congregaties wilden zich inzetten om de vernieuwing van de catechese in het Nederlands taalgebied te blijven bevorderen.

Met het oog daarop werd de Stichting Nieuwegen in het leven geroepen. De naam ‘Nieuwegen’ werd gekozen vanwege de verbinding met Nijmegen, de bakermat van het H.K.I., maar ook vanwege vernieuwing (‘nieuwe wegen’) van de catechese. Er werd een bestuur geformeerd, voor een gedeelte bestaande uit religieuzen. Tevens werd een Adviesraad gevormd van catechesedeskundigen. En zo kon Nieuwegen van start gaan.

Uit: Nieuwegen Nieuws, nr. 1, maart 1992. 1. De ontstaansgeschiedenis.

Secretaris Kees Gordijn over de oprichting
“We schrijven 31 mei 1990 als broeder Hans Corver f.i.c., zuster Teresini Metternich en pater Rein Vaanhold o.s.c. zich naar notaris Laumans in Nijmegen begeven om de statuten van de Stichting Nieuwegen in ontvangst te nemen. Men heeft de naam Nieuwegen bedacht, omdat die verwijst naar Nijmegen. Die plaats is jarenlang de zetel van de stichting geweest. De naam verwijst ook naar het doel van de stichting: nieuwe wegen zoeken voor eigentijdse catechese in het Nederlandse taalgebied.

Die catechese richt zich, na de opheffing van het Hoger Katechetisch Instituut, op volwassenen. De catechese ten behoeve van de scholen wordt ondersteund door het Katholiek Pedagogisch Centrum. In het begin is het een zoeken geweest naar de wijze waarop die catechese eigentijds vorm gegeven kon worden en een zoeken naar de organisatievorm van de stichting zelf.

De drie reeds genoemde religieuzen vormden met de heren J. Eijgenraam en J. Spitz het bestuur van de stichting. Voor de werkbaarheid werd het bestuur gesplitst in een algemeen en een dagelijks bestuur. Voor het dagelijks bestuur was het contact met de aangetrokken beleidsmedewerker zeer belangrijk om de inhoudelijke lijnen uit te zetten. Later is het onderscheid tussen algemeen en dagelijks opgeheven. De statuten voorzagen ook in een adviesraad. Die raad heeft een heel moeizaam bestaan gehad. De leden waren te druk bezet om bij de vergaderingen aanwezig te kunnen zijn; sommigen lieten daar zelden hun gezicht zien. Er is daarna nog een poging gewaagd om die raad nieuw leven in te blazen, maar is tenslotte opgehouden te bestaan.

Alle activiteiten van het begin konden ontplooid worden omdat de religieuze instituten Nieuwegen financieel ondersteunden. Voor het bereiken van volwassenen richtte de stichting zich tot de vele vormingsinstituten die er waren. Ieder met een eigen programma. De beleidsmedewerker heeft daarvan een inventarisatie gemaakt en contact gezocht. Die contacten mondden uit in het eerste onderzoek van Nieuwegen, getiteld: ‘Geloven in luisteren; een onderzoek naar geloofscommunicatie in katholieke vormings- en bezinningscentra’ door Moniek Steggerda, Hessel Zondag en Aad de Jong. Vanuit dit onderzoek kon Nieuwegen nieuwe stappen gaan zetten op het gebied van geloofscommunicatie en –vorming.”